১২২ বুকাৰ বাচিংটন।
নামজল| far fet ate ব্যবসায়ী দেখিবলৈ পাওঁ। তেওঁলোকৰ বেচি ভাগেই এই ‘ৰাতি-স্কুলৰ’ অগ্নি-পৰীক্ষাব (Secale জীৱন আৰম্ভ কৰিছে।
অকল শিল্প আৰু কৃবিবিদ্যাতে আবদ্ধ নাথাকি আমি ল'বা-ছোৰাণী- বিলাকক আধ্যাত্মিক বিষয়েও জ্ঞান দিবলৈ যথেষ্ট চেষ্ট। কৰিছিলো| ৷ খুষ্টধৰ্ম্মৰ প্রচাৰ টাঙ্কেগীত যথেষ্ট হৈ থাকে । আমি কোনো বিশেষ দল বা সম্প্ৰনায্নৰ SUES নহওঁ। কিন্তু সাধাৰণ ভাৱে থুষ্টৰ মত আমালোকৰ শিক্ষালয়ত প্রচাৰিত হৈ থাকে৷ ৰণ
মই কি উপারেবে west কৰিবলৈ fect, অনেকে সোধে। আচল কথা ক’বলৈ গ’লে, বক্তৃতা দিয়া মোৰু জীৱনৰ উদ্দেগ্ত নহয়। মোৰ জীৱনৰ VI, কথা নহয়। মই বি কাম কৰে|, দহজনৰ মাজিত তাকে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে৷ ।
আলাবাম| ভবনৰ নিমিত্তে উত্তৰ অঞ্চলত ধন তোর্লোতেই মই অনেক ঠাইত eae দিব লগাত পৰিছিলোঁ । তাতে মোৰ নাম বৈ বৈ গ’ল। মোৰ বক্তৃতা গুনি অনেক মানুহে আনন্দ উপভোগ কৰিলে। বুক্তবাজাৰ জাতীয় শিক্ষাপবিষদৰ সভাপতি মাননীপ্ন Age বিকনেল নহাশয়ে কোনো. এঠাইত মোৰ বক্তৃতা শুনিছিল | তাৰ কিছু দিনৰ পিচতে তেখেতে মোকে মেচিডেন নগৰত শিক্ষাপবিষদত এটা বজ্তুতা দিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে। সেই সভাত ity ৪০০০ মানুহ উপস্থিত আছিল । আলাবামা আক টাঙ্কেগীৰ পৰাও অনেক চাহাব সেই সভালৈ গৈছিল। বক্তৃতা দি শেষ কৰাৰ পিচত কেইবাজনে| চাহাবে মোক কৈছিল, “seta, আপোনাৰ Teel শুনি আমি বৰ সন্তোষ পাৰ্দে। আৰি ভাবিছিকো, উত্তব-মঞ্চলত আদবসাদব পাই, আপুনি দক্ষিণ-অঞ্চলৰ চাহাব সকলক গালিশপনি দিব, কিন্তু দেখিলো, আপোনাৰ বক্ততাত ‘বিঘ্ষেৰ লেশ মাত্ৰ নাই।”
