দ্বাদশ অধ্যায় ধন তোল| কাম ।
gana সাজি উলিওৱাৰ পিচতে ছাতৰৰ সংখ্যা বাঢ়িবলৈ ধৰিলে । সেইকাৰণে ওচৰতে থকা কেইটামান কুঠৰা ভাবা ল'লো। সেই ঘববোবেও নটা হ'ল ॥ অগত্য| নতুন ঘৰ নকৰিলে নচলাত পৰিল।
এই নতুন ঘৰৰ আনুমানিক, খৰচ ঠিক হ’ল ৩০,০০০২ হেজাৰ | এই টকাৰ কমে কোনোমতেই কাম কৰিব নোৱাৰি |
প্রথনতেই ঘৰটোৰ নাম ঠিক কৰি ল'লোঁ। নাম দিলে! ‘আলাবাম| ভবন” | নাম দিয়েই ঘৰৰ কাম আৰম্ভ faci) ল’ৰাইতে, মাটি কটাত আৰু গাঁত খনাত লাগি গ'ল) ইপিনে আমাৰ হাতত তেতিয়া ফুটা কড়ি এটাও নাছিল। শ্রীমতী ডেভিদ্চনে আকৌ ভিক্ষাৰ লোলোঙা লৈ বাহিৰ হ’ল।
ধনৰ অভাৱত বিমোৰত পৰিলো। এনেতে মহাপ্ৰাণ আমঙ্গব পৰা এখন টেলিগ্রাম পালোঁ। তেওঁ লিখে, “এমাহ মান মোৰ লগত ঘুৰি ফুৰিবলৈ প্ৰস্তত আছা নে? যদি আছ! সোনকালে জানিবলৈ দিব| |” মই লৰালৰিকৈ হেম্পটনলৈ গ’লো। ইপিনে আর্মইঙ্গ চাহাবে উত্ব-অঞ্চলৰ প্রায় সকলে| মানুহলৈ চিঠি পত্র লিখি ঠিক কৰি থৈছে--ক্ৰেল আঁমি সেই ঠাইলে গ’লেই হয়। আমাৰ লগতে দুজনমান গায়কো গলাল। আমালোকৰ cial অহাৰ খৰচপত্ৰ হেম্পটন স্কুলবে পৰাই চক্লি।
মোক উল্তৰ-অঞ্চলৰ মানুহৰ মাজিত চিনাকি কৰি দিয়া আৰু
v
