এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই
১০২ বুকাৰ ৱাচিংটন 1
এনে দুৰাৱস্থা বেচি দিন নাথাকিল। ইমান বোৰ অভাৱ আঁক অসুবিধাৰ মূৰ্ত আমি এতিয়া স্থখৰ মুখ দেখিবলৈ পাইছো। আগৰ পৰা ইমান কণ্টত নপৰা হ’লে, আজিৰ দিনত এনে নিৰ্ম্মল স্থুখ ভোগ কৰিবলৈ নাপালোঁহেতেন ।
এতিয়া পুৰণি ল’ৰাবিলাকে টাঙ্কেগীগৈ আহি সুন্দৰ ঘৰ, চাফ চিকুণ মেজ, পৰিপাটি ৰান্ধোন আক খোৱাৰ সুবাৱস্থ| দেখে। এতিয়া নেই হৈ-চৈ, দেই গণ্ডগোল নাই | এইবোৰ দেখি শুনি তেগুলোকে কয়, “আনি আগেয়ে এই স্কুলত দুখেৰে কটাইছো, কিন্তু এতিয়| তাৰে স্বাভাৱিক ক্ৰমবিকাশ দেখিছে), আৰু লগে লগে এক মহান আক সুন্দৰ অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছে। এতিয়া বুজিছো, অতীতৰ দুখস্বীকাৰৰ ওপৰতেই qatar স্নুখৰ ভেট প্রতিদ্বিত হৈছে।”
