সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:বীণ-বৰাগী আৰু প্ৰপঞ্চ আদি কবিতাৱলী.pdf/৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

/জৎ জুৰিব, তোমাৰ হিয়াত

বাঁণ-বৰাগী "1

পৰি প্রতিধ্বনি ভাৱে ॥

দুগুণ স্থখল| দুগুণ সুন্দৰ ফুটিব মুখৰ মাত | দুগুণ সাহেৰে দুগুণ শকতি

পাম হে দুৰ্ব্বলী গাত ॥

লুশুন| লোকেও শুনি বৈ যাব, wie দুখৰ কথা । এখন্তক বব, শুনি পমি যাব,

বুজিব বেজাব ব্যথা ॥

শুনা তেন্তে শুনা, শুন! দেবি শুনা, কৈ লঘু হক হিয়| । নোরাবে বব বেজাৰৰ ভাব,

দিয় পাতলাই দির? ॥ গোটেই সংসাব দুখৰ বোজাটে! | নহয় বে এনাপেচা । ১ / সেয়ে প্ৰতিক্ষণে খুন্দিয়ায় মোক,

তেজে বিৰ হেচ

ৰু