পৃষ্ঠা:বিপ্লবী আৰু বীৰ-নাৰী.pdf/১২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ভিক্ষুক সি। সঙ্গী তাৰ এখনি জোলােঙা, গাত এডােখৰ ফটা কানি, কবে, তাকে লজ্জা নিবাৰণ। হাতত সম্বল মাত্র লাখুটি এল জীৱনৰ শেষ লগৰীয়া। অনাহাৰ-অনিদ্রাত দেহা তাৰ তেনেই দুৰ্বল ; জকাটি হে অৱশেষ। এদিন আছিল তাৰ দেহাত শকতি ; কৰিছিল কাম কোনাে এটি কাৰখানাত। কিন্তু তাৰ শিক্ষা নাই, নুবুজে স্বাস্থ্যৰ নীতি। অলপ বানচ পাই, তাকে দিয়ে উৰুৱাই বাগী লগােৱাত; দুবেলা দুসাজ ভাতে। নিমিলে ভাগ্যত। নুবুজিলে ভুল তাৰ,