এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
বাটৰুৱা
যেতিয়া গ’লা তুমি ৰাতি এপৰ প্ৰায়
কৃষ্ণ পক্ষ একাদশী তিথি।
তেতিয়া আকাশৰো পৰে চকুৰ পানী
লোকে যাক বোলে পুষ্প বৃষ্টি।
লেখা তোমাৰ আধা লেখাতে থাকিল
পঢ়া আধা পঢ়াতে এৰিলা;
আকাশ পথৰ পথিক হ’লা তুমি
আৰু চাৰিটি লগত ল’লা।
যাবৰ বেলা এষাৰিও নকলা কথা
নললা কাৰো বিদায় বাণী,
মায়াৰ বান্ধোন মুহূৰ্ত্তে ছিঙিলা তুমি
নুটুকিলা হায় চকুৰ পানী।
তুমি হ’লা আজি অতি নিৰ্ম্মম কঠিন
ঘূৰি চাবৰো সময় নাই;
তোমাৰ কাৰণে জানো কোন বিয়াকুল
গ’লা তেওঁৰ আহ্বান পাই।
ঘৰত আছিলা জ্ঞান পথৰ পথিক,
আজি হ’লা আকাশ পথৰ,
৩০
