এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১৪
কৰে নাৱৰীয়া! লখিমী বিচাৰি
সন্ধিয়া বেলিকা চাপিলি ঘাট?
চকুৰ আগতে লখিমী ডুবিলে,
দেখিও নিদিলি এষাৰি মাত!
শুন নাৱৰীয়া! চিৰঞ্জীৱী হই,—
ৰবি চিৰকাল পৃথিবীত তই,—
নিতউ সন্ধিয়া শুনিবি এবাৰ
মৃত্যু-কাতৰ কিশোৰী মাত।
ধনকে চিনিলি, ধনতে মজিলি!
নালাগে মেলিব জুৰুলা হাত;
তেজেৰে ৰাঙ্গলী দিচাং পানীৰে
খাই যা এসাজি সন্ধিয়া ভাত!
তেজকে দেখিবি, তেজকে ৰান্ধিবি,
তেজৰ পানীৰে পিয়াহ গুচাবি;
যতদিন জীবি দেখিবি আগত
পোনাটিৰ সেই মুকুতা দাঁত!!