এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
প্ৰেমৰ পোহৰ
চেনেহৰ পখী জুৰি অনন্তৰ পিনে,
উৰি যায় সন্ধিয়া পৰত,
" যাওঁ আমি জলে যত সেই দেশলই
শুকতৰা পুৱা পোহৰত।”
বিদায়ৰ শেষ বাণী বাজিল বুকুত
হিয়া মোৰ উঠলি উঠিল,
বিৰহ মিলন ছবি দূৰ অতীতৰ
আছি পুনু জিলিকি পৰিল ৷
দেখিলো দুনাই সেই প্ৰাণৰ সপোন,
ছয়াঁময়া সাগৰ তীৰত,
কেনিবাদি উটি অহা মৰমৰ সুৰ
ৰিণি ৰিণি পৰিল কাণত ।
বাহিৰত জাৰ কালি বলিয়া বতাহে
সৰাপাত দিয়ে ওপচায়,
ওপৰত আন্ধাৰৰ কলা ঢাকনিয়ে
নামি ধীৰে পোহৰ লুকায় ।
