এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৫৬
বনফুল
আৰু তুমি নবজাবা বীণ,
অতীতৰ পুথি পাঁজি সামৰা সকলো আজি
চেনেহৰ প্রতিধ্বনি ধীৰে হৈ ক্ষীণ
হক আজি অনন্তত লীন ।
বাটৰুৱা, তুলি থোৱা জীৱনৰ বীণ ।
–—–
সোঁৱৰণি
গছৰ ডালত পৰি মৰমৰ পখীটিয়ে
উৰি উৰি গাই গল গান,
আহিলো আহিলো বুলি শুকালে ফুলৰ কলি,
সুখ সপোনৰো অৱসান ।
জাৰৰ কুঁৱলি নামি ঢাকিলে ধৰণী খনি,
সৰা পাত উপচি পৰিল,
আকাশে বতাহে আজি বিষাদৰ সুৰ তুলি
বেদনাৰ বাঁহীটি বাজিল ।
হিয়াৰ মাজত জলা চেনেহৰ বন্তি গছো
কোনে যেন দিলে নুমুৱাই,
মৰম আঁতৰি গল, মনৰ হেপাহ বল,
সোঁৱৰণি কান্দিহে বিনাই ।
⸻
