এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
এই বাটে নাহিবা দুনাই
কেনি যোৱা বাটৰুৱা আন্ধাৰ বাটত ?
সমুখত মুকলি পথাৰ ;
আকাশে বৰণী চুমে দূৰ দিগন্তত
কতো তাৰ নাই পৰাপাৰ। ।
বহুদূৰ বাট বুলি আহিছা ভাগৰি
যাবলৈয়ো আছে বহু বাট ;
দূৰত জিলিকা দেখি পোহৰৰ ৰেখা
ভাবিছা আশ্রয় পাবা তাত ।
আথে বেথে আগবাঢ়ি নিব কাষলই
পাবা কত আদৰ সাদৰ,
চেনেহৰ মিঠা মাতে ধৰিব যোগান
পলুৱাবা প্ৰাণৰ ভাগব ।
দেখিছা দূৰত সউ দ'লৰ কলচী,
দেৱতা বিৰাজে ভিতৰত ;
শুনিবা পূজাৰ কত মঙ্গল উকলি,
পুৱাতেই মন্দিৰ মাজত ।
কাষ চাপি দেৱতাৰ চৰণ তল
দিবা ঢালি প্ৰাণৰ আৰতি ;
অতৃপ্তিত অতৃপ্তিৰ আশীষ লভিবা
ভকতিৰে জনাবা প্রণতি ।
