এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
১৪
বনফুল
গছজুপি আছে ৰই আকাশ ধিয়াই,
কুঁহি ফুল পাত লই, আছে জাতিকাৰ হই
ৰংমনে প্ৰকৃতিৰ জেউতি চৰাই ।
ওচৰতে গছ জুপি আছে বাট চাই ৷৷
উলাহত লতা ডালি আগ বাঢ়ি যায়,
গছৰ ওচৰ চাপি হিয়াতেই হিয়া থাপি
হেঁপাহে সাৱটি ধৰি মুখলই চাই,
কব খোজা কথাটিও লাজতে নোলায় ।
অতদিনে বাটচোৱা আশাটি পূৰিল
উলাহত নাচে বুকু, তলত নপৰে চকু
সেউজীয়া ধৰাখনি কেনি আঁতৰিল ।
পৰ্ব্বতীয়া শিলটিৰো সপোন ভাগিল ।।
বুকুত লগোৱা সাঁচ মাথো পৰি ৰ'ল,
মৰমৰ সুৰ তাৰ কেনি উৰি গ'ল ।
আকাশত পাখি মেলি পখীটি উৰিল
খন্তেকীয়া পোহৰত আন্ধাৰ নামিল ।
⸻
