এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
প্ৰজাপতি ]
[ ৩য় অ। ৫ম দৃ
৫০
[ ৰত্ন আৰু প্ৰভাই তেও লাজতে নিপিন্ধায়; পাচত মধু আৰু চন্দ্ৰাহঁতে ধৰি দুইৰে৷ হতুৱাই দুইকো পিন্ধাই দিয়ে। সকলোৱে উৰুলি দিয়ে ]
| মধু– | (লিগিৰীহঁতক) হে'ৰ এইবেলি মালা পিন্ধোৱাৰ সৈতে মিলাকৈ ভাল গীত এটা গা। |
| চন্দ্ৰা— | (ৰত্নক) আপুনি বাৰু আমাৰ ইয়াৰ গীতবোৰ ভাল পাইছেনে? |
| ৰত্ন— | হয়, মোৰ বৰ ভাল লাগিছে। |
| মধু— | (ৰত্নক) তেনেহলে সখীক ক'ব, সখীয়ে ইয়াতকৈয়ো ভাল গীত গাই শুনাব পাৰিব। (লিগিৰীহঁতক) হে'ব, যা তহঁতে। |
( লিগিৰীহঁতৰ নৃত্য-গীত )
দেখি আজি অৰুণৰ প্ৰভাতী খেলা
ৰচিছো এধাৰি ধীৰে কবিতা মালা।
কুসুম সুবাস আনি
দিয়া নাই তাত সানি
প্ৰীতিৰ পৰাগে পূৰ, যাচিছোঁ মালা,
বুজিলে বুজিম প্ৰিয়, তোমাৰে বোলা।
সুকোমল ভাবে ভৰা
মুকুতা মৰহি পৰা
কবিতা-মুকুতা-ধাৰি তোমাৰে মিলা,
মৰম গীতিকা এই তোমাৰে মালা।
⸻
—যবনিকা—
[ নবেম্বৰ, ১৯৩৭
