এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৫ম দৃশ্য–লক্ষেশ্বৰ সদাগৰৰ ঘৰ।
[ কাঞ্চনৰ প্ৰবেশ। ]
| কাঞ্চন— | ( ভিতৰলৈ ) মোলোকা, হে'ৰ মোলোকা, চাও এইফালে আহ। (নিজে নিজে) ৰতনপুৰৰ পৰা কালিয়েই মানুহ ঘূৰি আহিব লাগিছিল দেখোন। মোৰ চিন্তাহে লাগিছেগৈ। এওঁক কলেও বৰকৈ কাণ-মূৰ নকৰে, পদ-ঘোষা গাই উৰাইহে দিয়ে।
[ মোলোকা আহে ] তই এটা কাম কৰচোন, ৰতনপুৰলৈ পঠোৱা নাও ঘূৰি আহিলেনে নাই ঘাটত এবাৰ বুজ লৈ আহগৈচোন যা। সোনকালে আহিবি বেলি নকৰিবি। |
[ লক্ষেশ্বৰে হাতত এখন চিঠি লৈ সোমাই আহে ]
| লক্ষ— | ( হাঁহি ) বাতৰি লবলৈ যাব নেলাগে, পালেহি। (মোলোকাক ) যা তই অইন কাম-বন কৰগৈ। ( মোলোকা যায়।)
কাঞ্চন, প্ৰেয়সী, প্ৰেয়সী কাঞ্চন, |
| কাঞ্চন— | ( পঢ়ি ) আজিহে মোৰ চিন্তা গুচিছে। (ৰৈ) লৰা-ছোৱালীহাল বৰ মিলিব, বৰ বঢ়ীয়া জোৰ হব, নহয়নে বাৰু? |
