এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
প্ৰজাপতি ]
[ ১ম অ। ১ম দৃ
৩
| লক্ষ— | ৰ’বা তাৰ আগতে মই এটা কথা কৈ লওঁ। সিদিনা যে সেই গঞ্জ-মুকুতাৰ মালা এচাৰৰ কথা কৈছিলা, সেইটোৱেই যদি আজিৰ এই ডাঙৰ কথা হয়, তেনেহলে এতিয়া মই সিমান ডাঙৰ কথা বলে নোৱাৰিম। এতিয়া হাত উদং; এইবেলি বাণিজৰ পৰা আহিলেগৈহে যদি মুকুতাৰ মালা ডাঙিবলৈ হাতত বল বান্ধিব পাৰোঁ তাৰ আগেয়ে নহয়। |
| কাঞ্চন— | গজমুকুতাৰ মালাৰ কথা ক'ব খোজা নাই; অইন এটা কথাহে ক'ব খুজিছোঁ। |
| লক্ষ— | তেনেহলে তেও মোৰ ভয় মাৰ গ'ল। কোৱা, কি ক'ব খুজিছা। |
| কাঞ্চন— | ক'ব খুজিছো — প্ৰভাৰ কথা। |
| লক্ষ— | প্ৰতাৰ কথা? কি কৰিলে তাই? |
| কাঞ্চন— | কৰা একো নাই। পিছে, তাইক জানো আপুনি দেখা নাই? |
| লক্ষ— | নাই, নাই দেখা; আজি ৰাতিপুৱাৰে পৰা তাইক দেখা নাই। ক'ৰবালৈ গৈছেনেকি? নাইযোৱা যদি মাতাচোন এবাৰ। |
| কাঞ্চন— | এঃ, মই জানো সেইটো কথা কৈছো! |
| লক্ষ— | জানো তুমি কি কৈছা তেনেহলে? |
| কাঞ্চন— | ভাল দেও, আপুনি আৰু বুজা নাইনে মই কিটো ক'ব খুজিছো। |
| লক্ষ— | তোমাৰ পেটৰ ভিতৰৰ কথাটোনো বাৰু মই কেনেকৈ বুজ পাওঁ? ফুটাই কলেহে যদি কিবা এটা ধৰিব পাৰোঁ। |
| কাঞ্চন— | এঃ আপুনিও আৰু ভাল বুজিছেনে! |
