এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৬৬)
দিহা :— এ মোৰ তাৰ গো তাৰিণী গো, এই ভব
সাগৰে গৌৰী পাৰ কৰি খো।
পদ— বিয়াৰ ৰাত্ৰি নিশা ভাগে খাইলা নাগে।
ভাসাইয়া দিলে সাধু গুঞ্জৰিৰ গঙ্গে॥
ৰঙ্গা বোলে শুনা কন্যা আমাৰ বচন।
মিছা কথা কৈ আমাক ভান্দা কি কাৰণ॥
সুখ দুখ গৈলা কন্যা ঘৰে চলি যাই।
এই কথা কৈবো গৈয়া বহিনীৰ ঠাই॥
বেউলাই বোলে নিজ দোষে থাক বন্ধ হৈয়া।
যাবত নাসিবো মই স্বামীক জীৱাইৱা॥
তুমি সমে যাবো আমি আপোন ভূবনে।
সেই দিনা হৈব তোমাৰ পাপ বিমোচন॥
বেউলাৰ বচনে জলে বালি উপজিলা।
বালিত লাগিয়া ডিঙ্গা বন্ধ হৈয়া ৰৈলা॥
নক্ষত্ৰ সঞ্চাৰ বেউলাৰ ভেলৰ চলন।
সাত ভায়েকৰ পাকে দিলা দৰশন।
সুকবি নাৰায়ণ দেবৰ সুৰস পাছালী।
নাৰায়ণ দেবৰ কথা বুলি একই লেছাৰী॥
⸻
