এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৬১)
লাঠি খাই ধনাই বেতাই ধৰ ফৰে উঠে।
নাও বাইচা সাক্ষী কৰে আছে মানে যতে॥
বৰ কিল মাৰি দিলা ধনাই বেতাৰ শিৰে।
মাথা ফাতি ধনাই বেতাৰ ৰক্ত বয় ধাৰে॥
মাথা ফাতি ৰক্ত পৰে তবু লাজ নাই।
ডাক দিয়া বোলে ধনা সুন্দৰীক চাই॥
ধনা বোলে শুনা কন্যা কহো তোমাৰ ঠাই।
যদি এৰি যাহ কন্যা ধৰ্ম্মৰ দোহাই॥
সুকবি নাৰায়ণ দেবৰ সৰস পাছালী।
ধনাই মনাইৰ কথা বুলি একই লেছাৰী॥
⸻
দিহা:—— (এহে, এহে) পৰম সুন্দৰী নাৰী, জলে ভাসে
একলসৰি, ধনাই দেখি পৰি গৈলা ভোল।
পদ—— ধনা বোলে মনা ভাই কহো তোমাৰ ঠাই
তই কেনে কন্যাত বিভোল॥
মনা বোলে ধনা ভাই কহো আমি তোমাৰ ঠাই
তই বেটা কহা বৰ কথা।
যদি কন্যা নেদা মোৰে ফিৰিয়া নাযাবি ঘৰে
মোচাৰি চিঙ্গিবো তোৰ মাথা॥
৬
