সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৮২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৫৬)

বেউলা বোলে শুনা দোকানী আমাৰ বচন।
পৰ পুৰুষক দেখি পিতৃৰ সমান॥
এহি মৰা জীৱন মোৰ এহি মৰা ধন।
মৰা স্বামী বিনে মোৰ অন্য নাহি আন॥
সুকবি নাৰায়ণ দেবৰ সৰস পাছালী।
দোকানীৰ কথা বুলি একই লেছাৰী॥

দিহা:—— ৰৈ আই বোলে ভাল।

পদ— মৰা পেলাও জলে ভেল চাপাও কুলে
 গাৱ ভৰি পিন্ধা অলঙ্কাৰ।
মই দেও সুন্দৰ বৰ তাৰ সঙ্গে কৰা ঘৰ
 মনে কিছু নকৰাহ দৰ॥
প্ৰথম যৌৱন বয়স  নাহি ভুঞ্জা ৰতিৰস
 সুখ কিছু মনে নাজানি।
বেউলাই বোলে বাণী সাবধানে শুনা দোকানী
 পৰ পুৰুষ সঙ্গ নাহি জানি॥
তুষ্ট হৈয়া বিদায় দিয়া যাওঁ ম‍ই প্ৰভুক লৈয়া
 দেবপুৰে যাওঁ অভাগিনী।
দোকানীক প্ৰবোদ কৰি চলে বেউলা সুন্দৰী
 ফিৰিলেক বিজয় গমন॥