এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৫১)
চম্পক এৰায় যাই মথুৰা নগৰ।
কহে দেব নাৰায়ণ মনসা কিঙ্কৰ॥
⸻
দিহা:—— এ বাচা বেউলাৰে এ শূন্য কৰিলি
আমাৰ পুৰি।
পদ—— কেহো কেহো নাৰীসবে জোকাৰ মঙ্গল কৰি।
কত কত জনে দিলা ডগৰত বাৰি॥
যৰ বাৰি চাৰি কত কুলেৰ বনিতা।
কলাৰ চোৱাল সবে পেলাইলা ভূমিত॥
কেহো চুলি বান্ধে কেহো চুলি বান্ধিতে নাপাৰে।
পিন্ধন বসন কেহো তাক নসম্বৰে॥
বুঢ়া বুঢ়ীগণ যায় পুত্ৰৰ কান্ধে চৰি।
বাৰ্ত্তা পাইলা বেউলা যাই দেবৰ পুৰি॥
প্ৰজাগণে ৰঙ্গ চাই বসি সাৰি সাৰি।
পক্ষীগণে ৰঙ্গ চাই আকাশত উৰি॥
পাক সব চেৰাই যাই বেউলা সুন্দৰী।
অন্তৰীক্ষে দেখে পদ্মা ৰথে ভৰ কৰি॥
পদ্মা বোলে শুনা নেতা আমাৰ বচন।
উপায় কৰিয়া মৰাশৰ কাঢ়ি আন॥
উপায় কৰিয়া যদি মৰাক ৰাখিব।
দেবপুৰে নিয়া বেউলাই কাহাক জীৱাব॥
