এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৪৬
আৰু এক দিও মই সত্যৰ প্ৰমাণ।
মেৰৰ ভিতৰে মই ৰুবো উহা ধান॥
যেখনে ফেলাইবো ধান তেখনে গজিব।
তেবেসে সতীৰ মোৰ পৰীক্ষা বুজিব॥
ভূইঁচম্পা ফুল বেউলা আনিলা উভাৰী।
শাহুৰীৰ হস্তে দিলা বেউলা সুন্দৰী॥
এই ফুল মৰি যদি গন্ধ হয় নাশ।
তেবেসে জানিবা মোৰ সত্য হইব নাশ॥
লোহাৰ তণ্ডুলে জল আছিলেক ভৰি।
খুতিয়াত তুলি দিলা বেউলা সুন্দৰী॥
বিনা জুই যদ্যপি হাৰিত ভাত ভাসে।
তেবেসে জানিবা মাতা বেউলা ঘৰে আসে॥
মেৰৰ দুৱাৰে দেখা আটোপ টঙ্কাৰ।
আপোন গুণে চুটিব মেৰৰ দুৱাৰ॥
বেউলাৰ পৰিনয় বচন শুনিলা।
হেন কথা সনেকাই চান্দত কহিলা॥
সোনাই বোলে পূৰ্বব কথা তুমি পাহৰিলা।
পুত্ৰ বিহাইতে বধূৰ লক্ষণ চাহিলা॥
হৰাইলে বস্তু পাইব জীৱাইৰে মৰা।
কৰাইব বিবাহ এত লক্ষণেৰ যাৰা॥
জীৱাইতে পাৰিব লখাইক হেন লয় মনে।
বিদায় দিয়া যাক, বধূ দেৱতাৰ ভূবনে॥
