এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৩৪
চাৰি দণ্ড মান সোনাই পৰিয়া আছিলা।
কত বেলি সনেকাই কিছু সুস্থ ভৈলা॥
দুৱাৰ খসাইল সোনাই আনিয়া কমাৰ।
ধৰা ধৰি কৰি লখাইক উইলাই বাহিৰ॥
খসাই পেলাইলা লখাইৰ কোকালৰ হাৰ।
টান দিয়া ঢিঙ্গি লেপাইলা আনো অলঙ্কাৰ॥
কপাল ফালিয়া দেখে কি লেখিলা বিধি।
কি দোষে কাঢ়ি নিলা কোলাৰ নব নিধি॥
আকাশ ভাঙ্গিয়া যেন পৰয় ভূমিত।
স্বৰ্গ হন্তে চন্দ্ৰ খহি পৰে আচম্বিত॥
সুকবি নাৰায়ণ দেৱৰ সৰস পাছালী।
সোনাইৰ ক্ৰন্দন বুলি এক যে লেছাৰী॥
⸻
দিহা:―— (এ হে আ) হা পুতাই বুলি কান্দে মা,
ও মাউ কান্দে (আলৰে ভাল)।
পদ—— কাৰ ধন হৰিলোঁ কাহাৰ শিলখান।
কাৰ পুত্ৰ বিষ খুৱাই বধিলোঁ পৰাণ॥
কাহাৰ ঘৰত মই লগালোঁ অগনি।
সেই পাপে খাইলা বেটাক ইকাল নাগিনী॥
কাৰ চাল হন্তে মই কুমুৰা কৰিলোঁ চুৰি।
সেই পাপে মোৰ সাত পুত্ৰ গৈলা মৰি॥
