এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(১৭)
ভাল নহয় দয়াৰ স্বামী তোমাৰ মুখৰ বাণী।
মদমত্ত হস্তীক অঙ্কুশে ৰাখে টানি॥
তোমাৰ মুখৰ বাণী প্ৰভু বৰ ভাল নহয়।
আপেন্তা বাঁহে কি পুৰাথৰ কোব সই॥
কাঁচা দালিম প্ৰভু কোন কাৰ্য্যৰ নই।
পকিলে খাইলে অধিক ৰস পাই॥
কাঁচা কল খাইলে জিভাত বান্ধে কষ।
পাকিলে খাইলে অধিক চাপে ৰস॥
তপত ভাত খাইলে প্ৰভু জিভাত যাই চাল।
জুৰে সথে খালে অধিক লাগে ভাল॥
আমাৰ শৰীৰে প্ৰভু কামৰ নাই ৰতি।
নাজানোঁ ইসব কৰ্ম্ম আমি শিশুমতি॥
অকুমাৰী নাৰীক যিটো জনে হৰে।
সপ্ত পুৰুষ তাৰ নৰকত পৰে॥
অবাইচা গৰুক প্ৰভু জুৰি বাৱে হাল।
নষ্ট কৰে নাঙ্গল জঙ্গলি নষ্ট কৰে ফাল॥
লেখাই বোলে শুনা প্ৰিয়া আমাৰ বচন।
মন দিয়া শুনা কহোঁ যত বিৱৰণ॥
চাৰি দিন বাজানে গৃহস্থক কৰে দাতি।
সজহৈলে বাজানে মুঠে নাখে কাতি॥
কামৰ কাৰণে লখাইৰ ভয় লজ্জা নাই।
বেউলাই যতেক কহে শুনে লখাই॥
