এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(১৩)
দেখে কালী জাগি আছে ইপালি প্ৰহৰি।
ভ্ৰমৰাৰ ৰূপে কালী বৰ্ণ কৰে চুৰি॥
পদ্মাক সুমৰি কালী মন্ত্ৰ উচ্চাৰিলা।
ঠাট কতকগণ কেহ নেদেখিলা॥
উৰা দিয়া কালী নাগ মেৰতে পৰিলা।
বজ্ৰ সমান মেঘৰ দক্ষিণে হালিলা॥
বেউলা বোলে শুনা প্ৰভু আমাৰ উত্তৰ।
বায়ু বতাহ নাই কেনে ধলে মেৰঘৰ॥
লখাই বোলে শুনা প্ৰিয়া বচন অশেষ।
লোহাৰ ঘৰৰ মধ্যে হাঁৰাইছে উদিশ॥
লোহাৰ ঘৰ পৰি মৃত্যু নাহিকে আমাৰ।
ক্ষুধাৰ কাৰণে প্ৰিয়া দহে কলেবৰ॥
সুকবি নাৰায়ণ দেৱৰ সুৰস পাছালী।
লখাইৰ বচন বুলি একই লেছাৰী॥
⸻
দিহা :— উঠিয়া ৰন্ধন চলাও কন্যা বোলেবে লখিন্দাৰ।
পদ— লখাই বোলে শুনা প্ৰিয়া সাহেৰ জীয়াৰী।
ক্ষুধাৰ কাৰণে প্ৰাণ ধৰিতে নাপাৰি॥
তোৰ বাপেৰ বাৰীক গৈলোঁ দান পাবাৰ আশে।
আচোক দান পাইবো চাৰি মৈলো পেটৰ ভোখে॥
২
