পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/১২৩

(৯৭)

দিহা :— হাৰে বেউলাৰ ৰূপে আকুল শূলপাণি।
পদ— ভাল হল কুশল হল মৰিল লখিন্দাৰ।
 নাতিনী সম্বন্ধে দুয়ো পাতি খাওঁ ঘৰ॥
 শিৱে বোলে শুনা বেউলা কহো তোমাৰ ঠাই।
 নাজানি ৰাখিলে তাৰ কিছো দোষ নাই॥
 বাণৰ সম্বন্ধে তই হোৱ যে নাতিনী।
 চান্দৰ সম্বন্ধে হোৱ নাতিৰ ঘৰুণী॥
 আমি বৃদ্ধ বুলি কিছো নকৰা সংশয়।
 সৰ্ব্ব জনে বোলে আমাক মৃত্যুঞ্জয়॥
 তাহা শুনি বেউলাই লাগে কান্দিবাৰে।
 স্বামীৰ দাৰুণ শোকে পৰাণ বিদাৰে॥
 তাহা শুনি চণ্ডীকাই কহিলা আগ বাঢ়ি।
 লাজ নাই ভাঙ্গাৰা তোৰ মুখে পকা দাৰি॥
 স্বামী মৰি আছে তাই হৈ আছে বাঁৰী।
 সভাৰ মাজত কৰা এতেক চাতুৰি॥
 শিৱে বোলে শুনা পদ্মা আমাৰ উত্তৰ।
 ইন্দ্ৰ যমে দিলা সাক্ষী দেবতাৰ গোচৰ॥
 তাহা শুনি পদ্মাবতী লাগে কহিবাৰে।
 ইন্দ্ৰ যমে দিলা সাক্ষি নামানিব তাৰে॥
 শিৱে বোলে শুনা বেউলা আমাৰ উত্তৰ।
 কোন নাগে স্বামীক খাইছে তাৰ নাম ধৰ॥
 তাহা শুনি বেউলাৰ হৰষিত মন।
 নাগক চাহিবে প্ৰতি কৰিলা গমন॥

৯