পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/১১৭

(৯১)

দিহা :— অত মাইয়া কৰা দেবী।

পদ — অত মায়া কৰা দেবী শঙ্কৰৰ কুমাৰী।
 তোমাৰ বিষম মায়া বুজিতে নাপাৰি॥
 দানসম পূৰ্ণ বৈনী ত্ৰিজগতে নাই।
 ইহকালে দান কৰিলে পৰ কালে পাই॥
 হৰিচন্দ্ৰ মহাৰাজা আছিল সূৰ্য বংশে।
 দানৰ ফলে পুৰি সমে গেলা স্বৰ্গবাসে॥
 ক্ৰোধে পেট ফুটে পদ্মাৰ নাৰদৰ বচনে।
 নেতাই আহি কহিলেক প্ৰবোদ বচনে॥
 সত্যই মাই সুখী হবো বাপ পশুপতি।
 ব্ৰহ্মা বিষ্ণু সুখী হবো যুবক যুবতী॥
 পদ্মা বোলে শুনা নেতা আমাৰ বচন।
 সত্তৰে ডাকিয়া আনা যত নাগগণ॥
 পদ্মাৰ বচনে নেতা শুনিয়া স্ৰবনে।
 সত্তৰে ডাকিয়া আনে যত নাগগণে॥
 স্বৰ্গ মৰ্ত্ত পাতালত যত নাগ বৈসে।
 সকলে চলিয়া গৈলা পদ্মাৰ সমুখে॥
 সুকবি নাৰায়ণ দেবৰ সৰস পাছালী।
 কালীৰ বচন বুলি একই লেছাৰী॥

দিহা :— কালী নাগে ভাবে (হে তাকি অৰে ) ভাই
 কিজানি কি হবে।
পদ — কালী নাগৰ পদ্মাবতী কাটা লেঞ্জ দেখিয়া।
 সুবৰ্ণৰ লেঞ্জ গঢ়ি ৰাখে ঢাক দিয়া॥