এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৭৮)
কাপোৰ ঢাকিয়া ধনাক আৰ দিয়া থৈলা।
পুনৰুপি নেতাবতী জলত নামিলা॥
পুনৰুপি জীৱাই তোলে ধোবাৰ কুমাৰী।
তাহাক দেখিয়া আছে বেউলা সুন্দৰী॥
মাওয়ে চাওয়াল জীবাই তোলে মোৰ বিদ্যমান॥
এই কন্যাত হন্তে হৈবো প্ৰভুৰ জীৱন॥
ৰাওয়াল কুকুৰা বেউলা দিলা এৰি।
মনুষ্যত ৰৈলা গৈয়া মেও ৰূপ ধৰি॥
যেহিদিনা বেউলা ভেলক এৰিলা।
সেহিদিন ধৰি ভেল পুনিৰূপ ভৈলা॥
ভেল এৰি বেউলাই জলে ডুব দিলা।
জলে ডুব দিয়া নেতাৰ চৰণে ধৰিলা॥
কি কি বলিয়া নেতাই ধনাক প্ৰতি বোলে।
সমূদ্ৰৰ কুম্ভিৰে মোক ধৰে পদতলে॥
মাৱে পোৱে ধৰি তোলে পাৰৰ উপৰি
কুম্ভিৰ নুহিকে ধৰি আছন্ত সুন্দৰী॥
সুকবি নাৰায়ণ দেৱৰ সৰস পাছালী।
নেতাৰ বচন বুলি একই লেছাৰী॥
⸻
