এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
লৰি ফুৰা ধান
[ইন্দোচীনৰ সাধু]
বহুদিনৰ আগৰ কথা। পৃথিবীৰ তেতিয়া জন্ম হৈছেহে মাথোন! পৃথিবীত বাস কৰা মানুহবোৰ আছিল শুৱনি, শান্ত-শিষ্ট। কাৰো মনত দুষ্টভাব সমূলঞ্চে নাছিলেই। সেই কালত পৰিশ্ৰম কৰিবৰ তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন নহৈছিলেই। কিয়নো সকলো বস্তু সহজে উৎপন্ন হৈছিল। গছৰ ফল-মূল ডাঙৰো আছিল, সোৱাদো বহুত। আপোনা-আপুনিয়েই গছ গজি গুটি ধৰিছিল। গছত ফলো লাগিছিল লমালমে।
চাউল! ধানৰ গোট ইমান ডাঙৰ আছিল যে এটা চাউলৰেই এসাজ গৈছিল। বঢ়িয়া কথা আছিল। ধান ৰুবও নেলাগিছিল, দাবও নেলাগিছিল। পকিলে আপোনা-আপুনি বাগৰি বাগৰি ভঁৰালত সোমাইছিলহি।
ধান চপোৱা সময়খিনি অতি বিতোপন। আঘোণ পুহ মাহত দেখিবা হাজাৰ হাজাৰ ধান বাটেদি বাগৰি বাগৰি আহিছে। কাৰো সহায় নোহোৱাকৈয়ে যাৰে ঘৰতে উদং ভঁৰাল আছে তাতে সোমাইছেহি।
