পৃষ্ঠা:দন্দুৱা দ্ৰোহ.pdf/৯১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


দঢ়াই দঢ়াই কলে তেওঁ যেন বিদ্ৰোহীৰ দললৈ নাযায়৷ তেওঁ যেন বিদ্ৰোহ দমনৰ সহায় কৰে৷ চাঁদকুচীয়াই জনালে যে তেওঁ বিদ্ৰোহীসকলৰ লগ নালাগে, কিন্তু চাৰিওফালে বিদ্ৰোহীৰ মাজত থাকি তেওঁ সদ্যহতে তেওঁকো ( বৰফুকনকো ) দেখা দেখিকৈ সহায় কৰিব নোৱাৰে৷ তেওঁ সদ্যহতে কোনো পক্ষত নহয়— অবশ্যে সুবিধা পালে তেওঁকে ( বৰফুকনকে ) সহায় কৰিব৷ চাঁদকুচীয়াক বিদায় দি বৰফুকনে নিজৰ তিনি শ আহোম ৰণুৱাক তিনিজন সেনাপতিৰ সৈতে, চেঁচামুখলৈ যোৱা আমিন গাৱঁৰ, চিলাৰ চকিলৈ যোৱা উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আৰু পুষ্পভদ্ৰা বা দীৰ্ঘেশ্বৰলৈ যোৱা ৰজা দুৱাৰৰ বাটলৈ পঠালে৷ তেওঁ ভাবিলে যে কামৰূপীয়া ঢেকেৰীক দমন কৰিবলৈ এই তিনি ঠাইত এশ এশকৈ তিনিশ ৰণুৱায়ে যথেষ্ট হব৷
 ইফালে আহোমৰ টেকেলাক খেদি হৰদত্তে বীৰদত্তক চেচামুখৰ বাটলৈ ৬০০ ৰণুৱাদি কমাৰকুচীয়া বৰুৱাক ৬০০ সৈন্যেৰে সৈতে পুষ্পভদ্ৰাৰ বাটলৈ, মহীৰামক ৬০০ ৰণুৱা দি চিলাৰ-চকিৰ ফাললৈ পঠালে৷ তেওঁবিলাক যুদ্ধ-যাত্ৰা কৰাৰ আগে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালসকলে, বঙহ-কুটুমৰ স্ত্ৰীসকলে উৰুলি জোকাৰ দি শঙ্খ-ঘণ্টা বজাই মাঙ্গলিক আচৰণ কৰিছিল৷