পৃষ্ঠা:দন্দুৱা দ্ৰোহ.pdf/১৫৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


গুণ বিচাৰ নকৰিলে৷ মাত্ৰ বৰফুকনক ইয়াৰ পৰা লৈ গৈ তেওঁৰ ঠাইত তোমাক পঠালে৷ এনেকুৱা বিলাক অন্যায় অত্যাচাৰৰ ফলত এই আহোম ৰাজ্য অচিৰতে ধ্বংস পাব৷ মই মা ভগবতীৰ আদেশত কলো৷” হৰদতৰ এনেকুৱা তেজঃপূৰ্ণ অভিশাপ শুনি বৰফুকনে খঙতে একো নাইকিয়া হৈ কলে :—চাওডাঙহঁত! কি চাই আছ৷ ইয়াক লৈ যা৷ শূলত দে গৈ৷”
 বৰফুকনৰ এই আদেশত আঠোটা চাওডাঙে হৰদতক টানি লৈ গল৷ হৰদতে আৰু কেনো মাত নামাতি চকু মুদি ইষ্টদেবীৰ ধ্যানত মগ্ন হল৷ চাওডাঙে তেওঁক জীয়াই জীয়াই শূলৰ ওপৰত তুলি দি সেই শূল গুহ্যদ্বাৰৰ পৰা একেবাৰে মূৰলৈকে ফুটাই দিলে৷ হৰদতে কোনো চিঞৰ বাখৰ নকৰাকৈ অকাতৰে শূলত প্ৰাণত্যাগ কৰিলে৷
 শূলত তেওঁৰ প্ৰাণত্যাগ হৈছে মাথোঁন, এনেতে সিফালৰ পৰা উন্মত্তা পদ্মকুমাৰী লৰি পালেহি৷ তেওঁ মুক্তকেশী, প্ৰায় বিবস্ত্ৰা, বৰণ সোণৰ৷ লৰি আহি শূলত বাপেকৰ মৃত শৱটোক সাবটি ধৰিলে৷ কেৱে এৰাব বা বাধা দিব নোৱাৰিলে৷ সমস্ত প্ৰজা স্ততি! আন কি, তেওঁৰ ৰূপ লাৱন্য আৰু অবস্থা দেখি বৰফুকনো স্তম্ভিত৷ এনেতে পিছতে কুমেদানে খেদি আহি চিঞৰি কলে:— “মা৷ মা! সেইটো কৰবাৰ মৰা মানুহ৷ এৰি দে” এই বুলি কুমেদানে তেওঁক ধৰিবলৈ আগুৱাই গল৷ কুমেদানক খেদি