পৃষ্ঠা:দন্দুৱা দ্ৰোহ.pdf/১২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


কৰিলে, “ভাইহঁত৷ চা অ৷ এই এশটা টুনি চৰায়ে আমাৰে সৈতে যুঁজিবলৈ আহিছে৷ ভাইহঁত আমাৰ সকলোৱে পানী পিঠাগুৰি খাই ল৷ আৰু পিছত আমি তিলিক্‌তে গৈ সেই ৰঙ্গা টুনি শ জীয়াই জীয়াই ধৰি আনিম গৈ”—এই কথা কই মোৱা মৰীয়া সকলে লাহে ধীৰে আয়মেৰে গা পা তিয়াব ধৰি লে৷
 ইফালে কাপ্তান ছাহাবে তেওঁৰ দূৰবীণৰে চাৰিউপিনে ঘূৰি ঘূৰি চাই স্থিৰ কৰি ললে মোৱামৰীয়াৰ সৈন্য কিমান আৰু তেওঁ বিলাকৰ হাতত কি অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ চিপাহি বিলাকক পেৰেড কৰাই একুৰি পাঁচোটা কৈ চিপাহিৰে চাৰিটা লাইন কৰি এটা বগাকাৰ বেঁহু পাতিলে৷ সেই বেঁহুৰ মাজত ছাহাব, ৰজা, আৰু এজন হাবিলদাৰ ৰল৷ হাবিলদাৰ জনে এবাৰ নে দুবাৰ—“গুলি চলামনে” বুলি ছাহাবক সুধিলে৷ ছাহাবে কলে “আভি মত চালাও৷ উন্‌নোককো খানা পিনা কৰকে ইছ তৰফ আনে দেওঁ৷ ছাহাবৰ এই কথা শুনি হাবিলদাৰ মনে মনে থাকিল! ইফালে মোৱামৰীয়া সকলে পানী পিঠা- গুৰি খাই বই তামোল চালি খাই কঁকালত টঙ্গালি আতি কেউফানৰ পৰা জয়ধ্বনি কৰি আগ বাঢ়ি বাঢ়ি আহি যেতিয়া গুলিৰ সীমাৰ ভিতৰত সোমাল আৰু সিহঁতে তাৰে পৰা কাড় মাৰিব ধৰিলে তেতিয়া ছাহাবে Fire বুলি হুকুম দিলে৷ সেই এশ চিপাহিয়ে পূবে পচিমে, উত্তৰে