পৃষ্ঠা:দন্দুৱা দ্ৰোহ.pdf/১১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


ঘজ্জীয়া ৰব দিব? যিকি নহওক বাৰু তোমাৰ কথাটোও শুনিলো৷ সদ্যহতে তুমি মোক তাইৰ বিয়াৰ বিষয়ে দিক্‌ নকৰিবা৷ মই এইবাৰৰ ৰণ খনৰ পিছত যি হয় এটা কৰিম ”৷
 গিৰিয়েকৰ এই কথাত বৰুৱানী মনে মনে ৰল৷ পাঠক! যদিও পদ্ম কুমাৰীক টোপনিত থকা বুলি মাক বাপেকে ভাবিছিল; তথাপি তেওঁ হলে দৰাচলতে টোপনি ষোৱা নাছিল৷ মাক বাপেকৰ সমস্ত মেল আৰু আলোচনা টোপনি ভাওযুৰি শুনি আছিল৷

⸻—


দ্বাবিংশ অধ্যায়৷
১৭৯০ শকৰ ৰণ৷


 পুহ গ’ল৷ মাঘ পৰিল৷ আকৌ বৰফুকন আৰু কামৰূপীয়া উভয় পক্ষৰে ৰণৰ আয়োজন হল৷ এইবাৰ হৰদত্তই দৰঙ্গৰ ৰজা কৃষ্ণ-নাৰায়ণৰ পৰা তিনি হেজাৰ কোচ আৰু কচাৰি সৈন্য পালে৷ দবঙ্গৰ ৰজাৰ পৰা পত্ৰও পালে যে দৰঙ্গতো ৰজা কৃষ্ণনাৰায়নে আহোমৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ তুলি যুদ্ধ ঘোষণা কৰিছে আৰু দৰঙ্গৰ পৰাও আহোমক