পৃষ্ঠা:দক্ষ-যজ্ঞ.djvu/১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৬ ) দ্বিতীয় দৰ্শন।—শিৱালয় ( অন্তঃপুৰ ) ; ( সতী উপবিষ্ট। নাৰদৰ প্ৰবেশ।) সতী ।“দেবষি, আস্থা আসন গ্রহণ কর্ধা। আমাৰ বৰ ভাগ্য, আমি তুমি কৈলাশলৈ আহিলা । ঋষিৰাজ, কিবা বাতৰি আছেনে কি ? নাৰদ ।--হে মাতৃ, মহাৰাজা দক্ষই এটি যজ্ঞ পাতিছে। তালৈকে চৰাচৰ জগতক নিমন্ত্ৰণ কৰিবৰ নিমিত্তে মোক পাঠাট দিছে। সতী৷ ।–নাৰ্য, শুভ বাতৰি । আহা, কেনে মূধৰ সম্বাৰ। মই মোৰ আইক চাবলৈ পামগৈ, ইয়াতকৈ আৰ আননাৰ বিষয় কি আছে । aা বৰ ।–হে দেবীঅপৰাধ মাৰ্দনা কৰিব। জাপোনাৰ পিতা শিৱহীন যজ্ঞ পাতিছে। শিৱক নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ মহাৰজা মোক হাক দিছে। যত । নাগিণ জ:ল|তাল যং। কিয় হে নাৰদ মোৰ সুখ-স্বল্প কাঢ়ি নিলা । দাৰুণ বাতৰি হায় কিয় আহি মোক দিল । কি কথা নোলা মোক, দহিছে বিষম শোক, জানো জন্ত হব মোৰ এই জীৱনব লীলা । হে মহামুনি, কোৱাচোন, কি কাৰণে পিতাই এনে চৰণ। কৰিছে। নাৰদ । -ভূত ৰাজৰ যজ্ঞ মহাদেৰে উপাসন অধিৰ বৰ’ কৰাত দক্ষ