পৃষ্ঠা:দক্ষ-যজ্ঞ.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


( ১২ ) নাৰদ ।—প্ৰভু এটী দুখৰ বাতৰি আছে। মহাৰাজা দক্ষই এটি যজ্ঞ পাতিছে। ত্ৰিজগতবাসীক নিমন্ত্ৰণ কৰিছে। হে যজ্ঞেশ্বৰ, কেৱল আপোনাক সেই যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ নকৰে।

শিৱ ।—দেৱৰ্ষি ই একো দুখৰ বাতৰি নহয়।

 ৰাগিণী জংলা—তাল যৎ।
হৃদয়ত অবিৰাম, জপো মই হবিনাম,
হৰি জগতৰ সাৰ, ধৰ্ম্ম অৰ্থ মোক্ষ কাম।
হৰি শাস্তি হৰি গতি, হৰি মোৰ বুদ্ধিমতি,
হৰি হে পৰমানন্দ, হৰি মোৰ স্বৰ্গধাম॥
হৰি মোৰ যজ্ঞকুওহৰি মোৰ ঘূত-ভাণ্ড,
হৰি মহা যজ্ঞ মোৰ, হৰি অস্তৰে চাম॥
হৰি স্ব শ্ৰচ জোব, হৰি পুৰোহিত মোৰ।
যজ্ঞৰ সম্ভাৰ হৰি, হৰি যজ্ঞফল পাম!

aে7 প্ৰছ, যথাৰ্থ কথা, হৰি বিনে সান ঘঞ কেলৈ? তে চিদানন এতিয়া বিদাঙ্গ মাগিলো। আপোনাক দেখি আজি মোৰ গুণ ৰ প্ৰেমৰ সোতত উটি গৈছে। ক্সিং।—ডাণ দাবদ. যোiট। [ শিৱৰ গুনৰ্বাৰ ধ্যান আৰম্ভ। আ*থৰ!

ৰাগিণ খাম্বাজ—তাল একতাল।।
প্ৰেম-কানাই, মুখে ফুৰ গাই,
নাচি নাচি বাহু তুলি।
বিশ্ব কৰি দিয়া, প্ৰেম-মতলীয়া,
এৰি হৰি হৰি বুলি। { নাথদথ প্ৰস্থান।