প্রশ্নৰ সমিধান দিবলৈ অনুৰোধ কৰোঁ,—অসমীয়া সাহিত্যৰ চূড়ান্ত উদ্দেশ্য কি ? কি উদ্দেশ্য সাধনৰ নিমিত্তে অসমীয়া জাতিয়ে এই ভূ-ভাবস্তুত জন্ম গ্রহণ কৰিছে ? অসমীয়া জাতিয়ে অন্যান্য জাতিৰ দৰে খাই-বৈ জীয়াই আছে অতীজৰে পৰা, তেওঁলোকৰ ভাগ্যচক্রও উঠা-নমা কৰিছে যুগে-যুগে, তথাপি অসমীয়া জাতিয়ে স্বতন্ত্ৰ ৰূপ ধৰি বৰ্ত্তি আহিছে আজিলৈকে । জগতৰ কি উপকাৰৰ নিমিত্তে অসমীয়া জাতিক ইমানখিনি পোহৰ, ইমানখিনি বতাহ, ইমানখিনি পানী, ইমানখিনি মাটি ভোগ কৰাৰ সুবিধা দিছে পবমনিয়ন্তা সৃজনকৰ্ত্তাই ? শদিয়াব পৰা ধুবুৰীলৈকে লুইতৰ পানী বৈ গৈছে অবারিত ভাবে, কি উদ্দেশ্যব সোঁত অসমীয়াৰ প্ৰতিপ্ৰাণে প্ৰবাহিত হৈছে ? তাৰ উত্তৰ বিচৰাৰ সময় আহিল। বিশ্বৰ সভ্যতালৈ ভাৰতৰ অৱদান হৈছে সত্যৰ সন্ধান আৰু পাৰমার্থিক চিন্তাৰ উৎকৰ্ষ, মৈত্রী- ভাৱ আৰু অহিংসা ; গ্ৰীছৰ অৱদান হৈছে ন্যায়ৰ প্ৰভুত্ব, আৰু শিৱ আৰু সুন্দৰৰ অনুশীলন ; ৰোমৰ অৱদান হৈছে সাম্ৰাজ্য সংগঠনৰ পদ্ধতি; আৰবৰ অৱদান হৈছে সাম্যবাদ ; ফ্রাঞ্চ অৱদান হৈছে গণতন্ত্র ; ইংলণ্ডৰ অৱদান হৈছে উচ্চ আদৰ্শ আৰু পার্থিবতাৰ সামঞ্জস্য ; আৰু আমেৰিকাৰ অৱদান হৈছে যান্ত্রিক উদ্যোগৰ সহায়েৰে দ্রব্য-সামগ্ৰীৰ উৎপন্ন বৃদ্ধি কৰি দেশৰ সর্বাঙ্গীন উন্নতি সাধন। অসমীয়াই জগতৰ সভ্যতালৈ কি অবিহণা আগ বঢ়াব ? অসমীয়াৰ জীৱন নিবন্ধক আৰু উদ্দেশ্য- বিহীন নে ?
অসমীয়াই নিজৰ অৱদানৰ কণ্ঠহাৰ ৰচিব লাগিব সকলো
