এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
- তাই, তেজীমলা, উঠি আহিছিল
- মিঙিমহা বান্দুলাই অলেখ মানুহৰ শৱেৰে সজাই থৈ যোৱ!
- চিতাখনৰপৰা।
- নিৰাশাই মোক ছাটি ধৰিব নোৱাৰে,
- (ৰাহুৰ ভাগৰ নাই )।
- কিয়নো, তেজীমলা মৃত্যুহীনা,
- কাল নিৰবধি,
- পৃথ্বী বিপুলা।
- মোৰ অনুভৱক অৱশ কৰি যেতিয়া বলিয়ালিৰ টিংখং
- বাজি উঠিছিল,
- বান্দুলাৰ তেজকণিকাবোৰ হঠাতে সাৰ পাই
- আমাৰ ধমনীত এক অন্ধকাৰ
- আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল,
- চুবুৰীয়া, মানুহ, ভাই... এইবোৰ শব্দ
- অভিধানত থকা বুলিও ক'বৰ সাহ পোৱা নাছিলোঁ,
- তেতিয়াও জানিছিলোঁ
- তাইৰ কণ্ঠস্বৰ ক'ৰবাত ফুল হৈ ফুলি আছে।
- মোৰ অনুভৱক অৱশ কৰি যেতিয়া বলিয়ালিৰ টিংখং
- যেতিয়া থঙাল মাহীমাকে
- আশ্ৰিতা অকণমাণিৰ আঁচলত জলন্ত এঙাৰ বান্ধি দিছিল,
- পগলাফাটেকৰপৰা সদ্যহতে ওলাই অহা
- কোবাল, উত্তাল উন্মত্ততাই
- ঘৰে ঘৰে গৈ ধানখেৰত পেট্ৰল সিঁচিছিল,
- তেতিয়া ঘৃণা, খং আৰু অভিমানৰ বাষ্পেৰে
- মোৰ চকুহাল অন্ধ হৈ গৈছিল।৪৮
