এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
- প্রথম পোহৰ
- শান্ত শেতেলিৰপৰা উঠিগৈ ওপচা মৰম
- সৰু এই কোঠালিৰ কোণে কোণে এইমাত্ৰ বিয়পি পৰিল।
- যদিও উষাৰ ঢল, টোপনিত লালকাল তাই,
- শিতানত সৰিপৰা এটি দুটি মূর্ছিত বকুল।
- অ' মোৰ চেনেহী, সোণ, যদি মই পাৰিলোহেঁতেন
- সম্ভোগৰ পৰবৰ্তী এই শান্ত সময়ক দীঘল কৰিব,
- এই সুখ সংক্ষেপ নকৰি এই কোঠালিৰ মৰমী দুৱাৰ,
- চিৰকাললৈ মই জপোৱাই ৰাখিলোহেঁতেন।
- কিন্তু উষাৰ ঢলে সময়ক উটুৱাই নিয়ে,
- চেল্ফত কিতাপৰ নামবোৰ স্পষ্ট হৈ উঠে।
- বিবেক মুখৰ হয়, তোমাৰো বাগৰ মাৰি উঠিবৰ হ'ল—
- এইবাৰ দৃঢ়-বিহা তোমাৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি ।
- ৰজনীৰ শেষ ট্রেণ এইমাত্ৰ গুচি গ'ল খিৰিকী কঁপাই,
- চৌদিশে কিৰিলি বাঢ়ে, তোমাৰো ডিঙিৰ মাত, সোণ,
- এতিয়া শব্দিত হ'ব, হ'বগৈ সংসাৰৰ চিঞৰ-বাখব।
- জপৰা চুলিত মোৰ নম্র পল্লবৰ দৰে ওৰে নিশা আঙুলি-বোলোৱা
- এই মায়াবিনী মাত
- এতিয়া বিলীন হ'ব, হ'ব ক্রমে লয়হীন কর্কশ কোৰ্হাল ৷৷৩৪
