পৃষ্ঠা:জুৰণি.pdf/৫৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৭১৬(চ)
জুৰণি
 

মিচিকি মিচিকি কঁপা বিম্ব-ওঁঠ দুটি,
কওঁ কওঁ কওঁ কথা, বুজাই ভাবতে!
কত শোভা লুকায়িত ঢোপা কলিটিত,
ফুলোঁ ফুলোঁ পাহীটিৰ লুকুৱা হাঁহিত।

⸺○⸺


সোণৰ সংসাৰ।

নল মৰে গাজ উঠে, জীয়ায় জাৰণি,
চন্ পৰা বননিৰ জেউতি চৰায়;
উলাহত পাহমেলা কুঁহি ঠাল-ঠানি
বাঢ়ি নিতে আশে-পাশে জোপাটি পূৰায়।
জীৱনৰ আদিছোৱা—শুদা লীলা-খেলা—
মাৰ গল যেবে ঘটি ৰূপান্তৰ তাৰ
নুশুকাল নলমূল, মৰি সেই বেলা,
পোনা-পোখা মেলি পুনু পুৰঠ্‌, সংসাৰ।
বাঢ়ে যেন বল তাৰ, অঙ্গবৃদ্ধি স’তে,
বাঢ়ি নিতে দাম্পত্যৰ পৱিত্ৰ সম্ভোগ;
জ্ঞাতি, জাতি, জন্মভূমি, ধৰা সমম্বিতে,
সম্বন্ধ চৰাই যেন ভুজোঁ নৰভোগ।—
বাঞ্ছা, হাঁয়, এই ভোগ নহওঁতে পাৰ,
পাৰ হওঁ পূৰ কৰি সোণৰ সংসাৰ।

⸺○⸺