পৃষ্ঠা:জুৰণি.pdf/৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
জুৰণি।
 

পৰিল উভলি যদি বৰ গছ গুৰি,
দাঙ্গিব নোৱাৰে মূৰ, নুঠে আৰু ঘুৰি!

⸺○⸺
গৃহিণী।

আৰ্জ্জিলাঁ যতেকমানে ধন-বস্তুবোৰ,
আছিলাঁ সাবটি তাক কৰি মোৰ মোৰ;
ন-অৰ্জ্জা এটীয়ে পাচে ললে আহি কাঢ়ি,
গিৰিসাই মোৰ বুলি থলেহি সামৰি।

⸺○⸺
ভাৰ্য্যা।

যত্নত মাতৃৰ সমা, ৰঙত ভনিটি,
সঙ্গত বিশ্বাসী বন্ধু, ভক্তিত সন্ততি,
সম্ভোগত সহভুগী; কোন্ সিটী বাৰু?—
অৰ্ধাঙ্গিনী প্ৰিয়ভাৰ্য্যা,— হব কোন্ আৰু?

⸺○⸺
বাৰু।

কতনা যতন হাঁয়, কত চিপিয়নি,
সই-লোৱা “বাৰু” কম নে নকম গুণি।
আধা কই নিৰুত্তৰ, তলমূৰে চোৱা,—
মৌনেৰে সন্মতি তাৰ ফুটাই নোকোৱা।

⸺○⸺
৭০৭