পৃষ্ঠা:জুৰণি.pdf/২৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

জুৰণি।

কত যুগ একে দৰে লই পূজাভাগ,
শোধাইছাঁ বই-পৰা পুণ্য ব্ৰহ্মবাগ।
কতা সৃষ্টিৰ কথা, উঠন পতন,
কতনা বুৰঞ্জী যুগ বুকুত মগন।
আতিকে পুৰণি তুমি বৃদ্ধ যোগিবৰ,
তথাপি লৰাটি সদা, 'পুত্ৰ' নামধৰ।
কতবাৰ যৌৱনৰ ভুগিছাঁ বিলাস,
বছৰে বছৰে ঘূৰি বাৰিষা উলাহ।

যি বলে ধৰিছাঁ ৰাখি অমৰ যৌৱন,
নিছিগা ভক্তিৰ সোঁত জ্বলন্ত প্ৰমাণ।


মেঘাই ।

ই চুবুৰি উঠি গই সি চুবুৰিলই
পাতে এক বৰগাওঁ সুৰুঙা নথই ।
নিমিষে বিয়পি নাই,—নিৰ্ম্মল আকাশ—
কাষৰত সাজে গই দিব্য পানীগছ।
ৰদৰ তাপত পুনু কায়া কোমলাই,
শিমলুৰ তুলা উৰে আকাশ ঘনাই।
সন্ধিয়া বেলিকা সানি সেন্দুৰি ৰহণ,
চালি-ধৰা ম'ৰা হই হৰে প্ৰাণ-মন।
প্ৰেম-ৰস পৰিপূৰ্ণ পাতিলে বাদল,
ভাবত বিভোল হই বিৰহী পাগল।

৬৯১