পৃষ্ঠা:জুৰণি.pdf/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

জুৰণি

বিৰণিৰ গছতল,প্ৰথম প্ৰবাস,
প্ৰথম স্বাধীন ভাৱে পুণ্য গৃহবাস;
সৰুৰে পাতনিত না এটি সুখ,
ভুজোমানে বাঢ়ে স্পৃহা, নকৰেহে মুখ।


আদি-অন্ত।

ওলাওঁতে ৰঙা বেলি, পৰোঁতে ৰাঙলি;
ওপজোঁতে জোন-বিৰি, মৰোঁতে এবেলি;
আহোঁতে সাদৰী মাত, বিদায়ত সেই,
একে বান্ধে আলিঙ্গন অহা-যোৱা যেই;
জোৰোঁতে আগ্ৰহ যেনে ব্যগ্ৰ সামৰোঁতে,
নেদেখা, নোপোৱা সুখ বিৰিঙ্গে দুয়োতে;
আগলি বতৰ ফল ধৰে হেঁপাহেৰে,
শেহনি যি কিটি হাঁয়, ৰাখে যতনেৰে;
সন্ধিয়াৰ আদি-তৰা, প্ৰণাম জাননী,
পুৱাৰ আদিকা এটি বিদায় মাগনি;
প্ৰথম সম্বন্ধ বান্ধ, সুৱগা মিহলি,
অন্তিম সংসাৰ মায়া, নেৰোৱা কুৱঁলি;

ধানৰ আদিতে ধান, ফলে পুনু ধান;
আদি-অন্ত,জন্ম-মৃত্যু উভয়ে সমান।

জুৰণি (page 20 crop).jpg

৬৮৯