৮৮ জয় পবাজর বা উদয়ৰ পথত et প-জভ-াশঅ--দৰভস শৱদ ৬বভদণকআ্ভগদ-ৱচ-দ জক-ৱত-এবেৱ-স-দ্ন তদ "ত অকিত--কিন্তু পৃথীনাবারণবতো কোনে৷ সন্ধানেই নাপালে৷-- এই পলাতক ধূর্ত ণিয়ালক বদি ধৰিব নোৱাৰে| তেনেহলে সি আকৌ কোনোব| দিন৷ হঠাতে আহি সিন্ধি খান্দিব (ভাবি ভাবি পদচাৰশ )
‘ (বতনৰ প্রৱেশ )
(জসজিত--কি খবৰ ৰতন ককাই ?
বভন_হেব_এই পলাতক পুথীনাবায়ণব কিবা সংবাদ পাইছ ?
অজিত--নাই পোৱ'--তাকেইতে| ভাবিছো কলৈ যে গ'ল।
ৰভন--মই--ভূ-পাইছে|--ৰ-_
' অজিত--ক’ত আছে বন ককাই-- কিবা সন্ভেদ পাইছা তাৰ?
ৱতল--এঃ সম্তেদ ভালকৈয়ে পাইছে৷-- ৰ--ৰ--গোলমাল
ৰ নকৰিবি - তোৰ ঢোৰাংচোৱাবোৰে কোনো খবৰ অন| নাই?
অজিত--ক’ত? কিমান পাকৈত মানুহ পঠালে| সকলোরে
} বিফল মনোৰথ হৈ ফিৰি আহিছে|
ৰতন--হু-_সি জানে| কম গাকৈত--তোৰ চোৰাংচোৱা, গোয়েন্দা যিমান আছে সকলে! মিলি যিমান পাকৈত--তাতকৈ ‘তেডবল পান্ধ)_ অকলে সি--মই কিন্তু তাতকৈও
- চৌডবল পাক্কা” |
অভ্দিভ-যদি জানা_-কোরা ককাই মই এতিয়াই সসৈস্থো গৈ বন্দী কৰি আনিম।