পৃষ্ঠা:জয়মতী.pdf/৬৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১৫৯
জয়মতী।


ভােগাই।— পিচে আৰু পিচে। পিচে, তেওঁনো কলৈ গল তাকে ৰজাই
 জয়মতী আইদেউত সুধিছে, আইদেৱে নকয়। এই কথা।

নদাই।— ঔ গােখাঁই! ইমান ছেপাসূন্দাতাে নকয় ঔ।

গঙ্গাই।— এৰা, তােৰ বৰপোহাৰীৰ দৰে দেখিছ নহয়?

নদাই।- এ, নগপাবি অ’, তােৰ বৰঘৈণী জনী নাে কেনে জনী ? বৰকে
 নগপাবি সেৰ, সং উঠি যায়।

গঙ্গাই।— এৰা, ঘাটিলোঁ পায়! তেও, তোৰ জনীৰ দৰে পােনেই
 টেঁটুতে নধৰেহি পায়।

নদাই।— সয়। তােৰ জনীৰ দৰে মােৰ ওপৰত সনে-সনে মকতমা
 চলাইছিলগৈ নহয় ? মই অমুকা সাখী নােলােৱাগৈ হলে
 তােৰ বৰঘৈণীয়েৰে বগাঘৰত ভাত সুৱালেহেঁতেন। তেও
 গুণ হে নাই।

ভােগাই।— এঃ থ, থ, তহঁতৰ চুপতিখন, বুপাইহঁত। মন্‌-চন্‌ বেয়া
 লাগিছে। মেনে মেনে থাকহঁক।

গঙ্গাই।— অ, হয়, পিচে ককাই, পিচে?

ভােগাই।— পিচে, দন্দ পাত; পিচডোখৰ লাগিছে কেলেই।

গঙ্গাই।— নহয় ককাই, ক বাৰু, ক চোন।

ভােগাই।— পিচে, জয়মতী আইদেৱে গৃহস্থৰ কথা নকয়। সেই গুণে
 এনে অইনাই শাস্তি দিছে।

নদাই।— ভাল কৈছ, ককাইটি ঐ, এনে অইনাই দেসা নাই।

গঙ্গাই।— নকবি আৰু ককাই, এই ৰাজ্যত থাকিব নােৱৰা হল। দিন-
 কাল উলটিল।

ভােগাই।— উলটিল হে হয়। এই চকুৰেই কেবাজনাও হর্কদেৱ দেখিলোঁ ;
 এনে অইনাই; কৰা দেখা নাই বুপাই!