পৃষ্ঠা:জয়মতী.pdf/৪৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১৩৫
জয়মতী।

দূত।—শিৰে ধৰোঁ বাণী;
 জনাম চ’ৰাত গই।

(প্ৰস্থান)


জয়া।—(চিন্তাযুত) যাব লাগে চ’ৰালই।
 পতিযোগ্য সম্মানৰ আহিলা-পাতিৰে
 বাহন যুগুত লাগে। ৰাখোঁ গই আৰু,
 পোনা দুটি যতনেৰে সখীৰ বুকুত।
 অপত্য চেনেহে মাথোঁ কৰিছে দুৰ্ব্বল,
 কঁপিছে মাতৃৰ প্ৰাণ।

(প্ৰস্থান)