পৃষ্ঠা:জয়মতী.pdf/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


চতুৰ্থ গৰ্ভাঙ্ক।
(জয়মতীৰ বুলনি)
(জয়মতী আৰু পদ্মাৱতী )


জয়া।—কিয় সখি,
 আছাঁ মন মাৰি?

পদ্মা।—এৰা সখি,
 আছোঁ হে এনেই।

জয়া।—নুগুচে লগৰ এটা;
 চিন্তা-লগৰীয়া দেহি, চিন্তাময়ী সখী।

পদ্মা।—দুশ্চিন্তা লগৰী আজি।
 অমঙ্গল ফল তাৰ গাতে ফলিয়ায়;—
 কবলই সত যোৱা নাই।

জয়া।—অমঙ্গল!
 কিবা অমঙ্গল সখি, ভাবিছাঁ মনত?
 কোৱা ভাঙ্গি ততালিকে, গুচোৱাঁ মনৰ
 উগুল-খুগুল ভাব।

পদ্মা।—স্থিৰ হোৱাঁ সখি।
 বিপদ বাতৰি শুনাঁ, ধৈৰ্য্য ধৰি আগে।
 শুনিলোঁ বিষম কথা দেউতাৰ মুখে;—
 আপদে মেৰায় দেখোঁ তৱ পতিধন!
 ৰাজাজ্ঞা হইছে বাজ, লাঙ্গি-কোৱঁৰক
 নিবহি আটক কৰি অক্ষত হেতু।