পৃষ্ঠা:জয়মতী.pdf/১০৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১৯৪
জয়মতী

ব: গো: ডা:।— অহ, দুটি নাতি-কোৱঁৰ,
 —লাই-লেচাই—দুটি সিংহৰ পোৱালি—
 মাতৃহীন আজি!

স: গো:।— হৃদয় বিদৰি যায়।
 আহিলে মনত সেই অযাচিতে অহা
 দুৰ্ভাগ্যৰ কথা!

ব: গো: ডা:।— নোবোলাঁ দুৰ্ভাগ্য।
 উদিব সৌভাগ্য জানাঁ, উঠিব যেতিয়া
 সেই সৌভাগী গজালি দুটি, গুৰি যাৰ
 দুৰ্ভাগ্য এতিয়া;—আপদে সম্পদ মাতে
 মানিবাঁ ধুৰুপ্‌। উঠন, পতন আৰু
 পুনৰ উত্থান সৰ্ব্বতিকালত লগা
 অলঙ্ঘ্য সৃষ্টিৰ নীতি। পতিত আহোম-
 কুল, ইন্দ্ৰবঙহৰ, উঠি পুনৰপি,
 হক দীপ্তিমান, দুপৰ-সূৰুজ যেন;
 পতিত অসম ঘূৰি উধাব ফালত
 চাবাঁ, জয়যুক্তা হই।

ব: ব:।— মানিছোঁ প্ৰত্যেক।
 যি লাই বাঢ়িব তাৰ চিন্‌ দুপতীয়া,
 প্ৰত্যক্ষ সৃষ্টি-ৰীতি;—লাই-লেচাই—
 তাৰ নিভাঁজ চানেকী।

জা: গো:।— মানিছোঁ ধুৰুপ;—
 অসম জননী আজি জননী ধৰাৰ?
 অসমত সতীতীৰ্থ হব প্ৰতিষ্ঠিত