এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৩০
প্ৰথম অঙ্ক
চিত্ৰাঙ্গদা
অন্তৰালত আঁৰ হয়-; আৰু পুওৰীক ও এজন মণিপুৰী সেনানীৰ প্রবেশ ]
| পুণ্ডৰিক - | এনে সুৰক্ষণীয়া সাত ৰজাৰ সোণ সুবর্ণ হীৰা মণিকেৰে সুসজ্জিত অপূৰ্ব্ব এটি ঘোঁৰা, ভাবিছিলোঁ
ধৰাই টান হ’ব ৷ পিছে দেখিলি কেনে অনায়াসে ধৰা দিলে- ৷ |
| সৈনিক - | ভালৰ সকলো ভাল-৷ অশ্ব পালকহঁতে লৈ
যাওঁতেই কেনে মোহলগা তাৰ গজগতি গমন চালে চকু ৰৈ যোৱা ৷ আমাৰ ৰজাৰ বিশ্বজিৎ, সাতশৰীৰ নিচিনাই ইও এটা সৰ্ব্ব সুলক্ষণীয়া ঘোঁৰা। বেচ ধৰি অনা হ’ল কিন্তু, তাৰনো গৰাকীয়ে কোনসতে সহিব দেহি -৷ |
{{playscript|gap=4|পুণ্ডৰিক -| মূর্খ! গৰাকীয়ে তাক কাৰবাৰ সাহ আছে যদি ধৰক বুলিয়েইতো এৰি দিছিল ।
| সৈনিক - | ধৰক বুলি দিছে! তেনেহলে ভালেই হৈছিল
দেখোন - ৷ এলাফ মাৰি চেকুৰাই চেকুৰাই চাব পৰা হ’লে ভালেই আছিল দেখোন ৷ |
| পুণ্ডৰিক - | এস্ এনে চেকুৰাই চোৱা চেৱাৰটো দেহি। লাগেহে থৈয়া-নথৈয়। যু'জ--মূৰ বা কাৰ হাতত যায় তাৰ
ঠিক নাই--বৰ মই মতালী নেদেখুৱাবি বোপাই । |
| সেনানী - | মণিপুৰীয়া পোৱালীহে তেওঁ--ঘোঁৰা চেকুৰাইছো কঁকালত কাছুটি নিপিন্ধাৰে পৰা । সিমান পৰি মৰা |
