এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৭২
চণ্ডিকাখ্যান ৷
দুৰ্বলা ৰমণী, তুমি একাকিনী,
মহা বল দৈত্য সেনা।
নোৰাৰা তিষ্ঠিব, কহিলো স্বৰূপে,
এড়িয়ো যুদ্ধ বাসনা॥
ইন্দ্ৰাদি অমৰ, সংগ্ৰামে যাহাৰ,
বাৰম্বাৰ পৰাজিত।
সেহি শুম্ভাদিৰ, আগত কিৰূপে,
হৈবা তুমি উপস্থিত॥
স্বৰূপতে কহোঁ, শুনাহে সুন্দৰি,
ৰাখিয়ো মোৰ বচন।
শুভ নিশুম্ভৰ, সমীপে তোমাৰ,
উচিত কৰা গমন॥
নোহে সাধাৰণ, মহাবল বান,
নিশুম্ভ শুম্ভ দানৱ।
কেশে ধৰি নিলে, অবশ্য তোমাৰ,
হৈবন্ত নট গৌৰব॥
শুনি দুত বাণী, বুলিলা গোসাণী,
সত্য সত্য তযু বাণী;
শুম্ভ দৈত্যপতি, বলবন্ত আতি,
নিশুম্ভও পৰাক্ৰমী॥
