এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
২৫
ঘুনুচা কীৰ্ত্তন
নগৰীয়া সবে দেখি যেন ধাতু আইল।
দশো দিশ হন্তে আসি নগৰ সোমাইল॥৮৬
কেহো বোলে এড়াইলোতো লৱড়ৰ বেগে।
কেহো বোলে সাৰিলোহো আমি মহা ছেগে॥
কতো বোলে মোৰ যাত্ৰ ভাঙ্গিলেক ঘৰ।
নিলেক সৰ্ব্বস্ব বুলি কান্দে কতো নৰ ||৮৭
কেহো বোলে লুড়িলেক মোৰ ঐত পাই।
কেহো বোলে মাৰিলে মোক ঐত পাই॥
কেহো বোলে মোক নাপাই মাৰিলে ছৱাল।
কেহো বোলে আজি মই এড়াইলোহো ভাল॥৮৮
কেহো বোলে মোৰ বস্তু নিলে এহি ঠাই।
চোৱা চোৱা বুলি কতো পিঠিক দেখাই॥
এহি বুলি নগৰীয়া ৰৈল সেহি ঠাই।
দৌলক বাহুৰি চলি গৈল লক্ষ্মী আই॥৮১
পৰম উৎসৱ কৰি অনেক সুন্দৰী।
দৌল লাগি আগবাঢ়ি নিলেক আৱৰি॥
দৌলত পশিয়া লক্ষ্মী আনন্দ মিলাইল।
যাদৱাক লাগিয়৷ পঁচিশ ভোগ দিল॥৯০
অনন্তৰে লক্ষ্মী গৈয়া ভোজন কৰিলা।
পদ্ম চিনি পিঠা পৰমান্ন বিভঞ্জিলা॥
