এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
২৩
ঘুনুচা কীৰ্ত্তন
তুমিসে ঈশ্বৰী আসি আছা অৱতৰি।
বিষ্ণুক আশ্ৰয়ি আছা মহা ৰঙ্গ কৰি॥৭৬
তোমাক সৰ্ব্বদা বাঞ্ছা কৰে ব্ৰহ্মা হৰ।
তোমাৰেসে প্ৰসাদত জীৱ চৰাচৰ॥
নমো লক্ষ্মী মাৰ তুমি হুয়ো শান্ত মন।
কোপ পৰিহৰি শুনা কৃষ্ণৰ বচন॥৭৭
তোমাক লাগিয়া প্ৰভু মাতিয়া পঠাইল।
কি কাৰণে পদ্মা মোক কোপ কৰি আইল॥
সকল বস্তুক মই থৈয়া আইলো ঘৰে।
ঘুনুচাৰ বাড়ী লাগি আইলো একেশ্বৰে॥৭৮
ধনে জনে দৌল দিয়া আসিলো লক্ষ্মীক।
কিকাৰণে লক্ষ্মীদেৱী খেদি আসে মোক॥
ঘুনুচাক বিহা কৰি আছোহো নিশ্চয়।
ঐক কি নাসিলে ভাল লক্ষ্মীয়ে জানয়॥৭৯
অকাৰণে এতমান কৰি আসে ক্ৰোধ।
ছন্ন কৰে নগৰ প্ৰজাত কিয় ক্ৰোধ॥
মোৰ বাক্যে এতিক্ষণে ক্ৰোধ পৰিহৰি।
নগৰক লাগি লক্ষ্মী যাওক বাহুৰি॥৮০
কালি প্ৰভাততে মই যাইবো সাৰে সাৰ।
যাওক উলটি লক্ষ্মী বাক্য ৰাখি মোৰ॥
