পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৮৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

( ৮০ } পদ। এহি মতে কৃষ্ণে ৰাধিকাক কৰে শান্ত। অনন্তৰ মাধৱক ৰাধিকা বােল । কন্টকত হাষ্ঠীতে নপাৰাে আরুময়ী । সেই লাগে কৰা প্রভাে কহিলে নিশ্চয়ী। ৩৮৮) ৰাধিকাৰ মন বুঝি কৰিয়া বিগতি। মাধৱে বোল উঠা সেঁউকান্ধ পাতি ।। স্ত্রীৰে দুর্জয় ভাৱ শুনা সৰ্বজন। ৰাধিকায়াে সাজ ভৈলা উঠিবাক মন ॥ ৩৮৯। বস্ত্র কাছি পাৱ তৃলি উঠিবাক যাই। অন্তর্ধান ভৈলা কৃষ্ণ নেদেখে দুনাই । আগতে নেদেখি কৃষ্ণ ৰাধিকাৰ শােক। সেই বেলা খেদি আহি পাইলে গোপীলােক ১১০ সবে গােপী এক হুইয়া কৃষ্ণক বিচাৰি। একো মতে নাপাইল ফিৰিলা আশা এৰি।। যমুনা তীৰত বহি কৰিলা কীর্তন। সিথানে কৃষ্ণক দেখা পাইলা গােপীগণ ৩৯১