পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৮৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

|| ৭৯ । নিলাজী গােপিনী লােক,যিথানে না পাৱে মােক, সেই থানে নিবা মােক হৰি। তাতে থাকে। যদুৰাজ, ঘৰত নাহিকে কাজ, তুমি আমি থাকো ক্রীড়া কৰি । ৩৬৮৷৷ কৃষ্ণে বোলে প্রাণেশ্বী, নাযাইবো তােমাক এৰি, তুমি সে মােৰ প্ৰাণৰ সৰি । তােমাক গলত বান্ধি, ফুৰিবাে বলৰ সান্ধি, গৃহত অধিক বঙ্গ কবি । ৩১৯। এহি বুলি দেৱ হৰি, ৰাধাক সাবটী ধৰি, মুখে মুখে দিলন্ত চুম্বন । ৰাধিকাৰ মুখ চাই, বােলন্ত শুনিয়ে বাই, তুমি মােৰ নীজ প্রাণ ধন {৩৭০ | কতো মুখে চুমা দেও, বদন খুলিয়া চাও, আনন্দেতে নৰহে জীৱন। মাধৱব দেখি ভাৱ, ৰাধাৰ উল্লাস গাৰ, মােৰ সমধন্যা নাহি আন ॥ ৩৭১ মােত পৰে মাধৱৰ, সুভাগিন নাহি অৰ, ময়ী সে কৃষ্ণৰ প্রিয়। সাৰ। এই দর্পে উল্লাসিত, কৃষ্ণক কটাক্ষ চান্ত, মাতিলেয়াে নামান্ত অৰি !! ৩৭২।